Pitonisa

Pitonisa

Lletra

Pitonisa, pitonisa, pi pi pi pi tiqui tiqui ti

Yo soy maga y sirena, 
y querub y pitonisa,
Canto como canta el ave,
Como las ramas se agitan.

soy maga y sirena, 
y querub y pitonisa,
soy maga y sirena, 
y querub y pitonisa,

Canto porque existo y siento,
Porque lo bello me admira,
Porque lo bello me encanta,
Porque lo malo me irrita. 

Canto por
canto por

Canto por, canto por, canto por

Canto porque ve mi mente
Concordancias infinitas,
Y placeres misteriosos,
Y verdades escondidas. 

Canto por

Concordancias infinitas,
Y verdades escondidas. 
Concordancias infinitas.

Pitonisa, Pitonisa, pi pi pi pi Pitonisa, 

Canto por

Pitonisa, Pitonisa, pi pi pi pi Pitonisa, 

Canto por

Pitonisa, Pitonisa, pi pi pi pi Pitonisa

Canto por.

 

Poema original

Contestando a otro de una señorita

 

No soy maga ni sirena,
Ni querub ni pitonisa,
Como en tus versos galanos
Me llamas hoy, bella niña.
Gertrudis tengo por nombre,
Cual recibido en la pila;
Me dice Tula mi madre,
Y mis amigos la imitan.
Prescinde, pues, te lo ruego,
De las Safos y Corinas,
Y simplemente me nombra
Gertrudis, Tula o amiga.
Amiga, sí; que aunque tanto
Contra tu sexo te indignas,
Y de maligno lo acusas
Y de envidioso lo tildas,
En mí pretendo probarte
Que hay en almas femeninas,
Para lo hermoso entusiasmo,
Para lo bueno justicia.
Naturaleza madrastra
No fue (lo ves en ti misma)
Con la mitad de la especie
Que la razón ilumina.
No son las fuerzas corpóreas
De las del alma medida,
No se encumbra el pensamiento
Por el vigor de las fibras.
Perdona, pues, si no acato
Aquel fallo que me intimas;
Como no acepto el elogio
En que lo envuelves benigna.
No, no aliento ambición noble,
Como engañada imaginas,
De que en páginas de gloria
Mi humilde nombre se escriba.
Canto como canta el ave,
Como las ramas se agitan,
Como las fuentes murmuran,
Como las auras suspiran.
Canto porque al cielo plugo
Darme el estro que me anima;
Como dio brillo a los astros,
Como dio al orbe armonías.
Canto porque hay en mi pecho
Secretas cuerdas que vibran
A cada afecto del alma,
A cada azar de la vida.
Canto porque hay luz y sombras,
Porque hay pesar y alegría,
Porque hay temor y esperanza,
Porque hay amor y hay perfidia.
Canto porque existo y siento,
Porque lo bello me admira,
Porque lo bello me encanta,
Porque lo malo me irrita.
Canto porque ve mi mente
Concordancias infinitas,
Y placeres misteriosos,
Y verdades escondidas.
Canto porque hay en los seres
Sus condiciones precisas:
Corre el agua, vuela el ave,
Silba el viento, y el sol brilla.
Canto sin saber yo propia
Lo que el canto significa,
Y si al mundo, que lo escucha,
Asombro o lástima inspira.
El ruiseñor no ambiciona
Que lo aplaudan cuando trina
Latidos son de su seno
Sus nocturnas melodías.
Modera, pues, tu alabanza,
Y de mi frente retira
La inmarchitable corona
Que tu amor me pronostica.
Premiando nobles esfuerzos,
Sienes más heroicas ciña;
Que yo al cantar solo cumplo
La condición de mi vida.

Adaptació del poema “Romance (Contestando a otra señorita)”, que conté el fragment “No soy maga ni sirena… ni querub ni pitonisa”, va ser inclòs per primera vegada en una edició de les seves obres líriques el 1869 

 

GERTRUDIS GÓMEZ DE AVELLANEDA (LA AVELLANEDA)

 

(23 de març del 1814 – 1 de febrer del 1873)
Camagüey (Cuba) – Madrid (Espanya)

 

Poeta i narradora romàntica, va ser una de les intel·lectuals més brillants del segle XIX en llengua castellana. Va escriure sobre l’amor, la passió, l’exili i la llibertat femenina amb una veu poderosa i desacomplexada. La seva novel•la Sab és considerada el primer text abolicionista de la història. Va defensar obertament el dret de les dones a la creació i al reconeixement intel·lectual, fet que li va generar resistències i exclusions institucionals. Admirada en vida i considerada en els seus temps la segona dona més famosa del país, per darrere de la reina d’Isabel II, que li era amiga i mecenes. Malgrat la seva fama i reconeixement social, les seves peticions per entrar a formar part de la RAE van ser sistemàticament rebutjades, i encara haurien de passar cent anys abans de que una dona hi fós admesa. Avui és considerada una figura clau del romanticisme i del pensament feminista primerenc, però encara no s’estudia a les escoles com sí s’estudien els seus coetanis masculins.